نقش آمیزش جنسی در سرایت ایدز

Published in ایدز
oral bananaآمیزش جنسی رایج ترین راه سرایت در جهان است و امکان سرایت از مرد به زن و زن به مرد در آمیزش جنسی وجود دارد که البته به عواملی از جمله مرحله ای از بیماری که فرد مبتلا در آن به سر می برد هم بستگی دارد. یعنی با 10 برابر شدن بار ویروس در خون افراد احتمال سرایت حدودا دو و نیم برابر می شود.
البته منظور از آمیزش وارد کردن آلت مرد به بدن طرف مقابل است نه بغل گرفتن و مالش و بوسیدن های معمولی. بدین ترتیب سه حالت برای آمیزش داریم که اینجا بیان می شوند:

1-آمیزش دهانی

  • آیا اچ‌آی‌وی از طریق آمیزش دهانی منتقل می شود؟
بلی، البته خطرش به مراتب کمتر از آمیزش واژینال و یا مقعدی است. این آمیزش را در دو حالت باید توضیح دهیم:
حالت اول: فاعل مرد باشد یعنی مردی آلت جنسی خود را وارد دهان طرف مقابل بکند: اچ‌آی‌وی در بسیاری از مایعات بدن وجود دارد از جمله مایع مترشحه از غدد کوپر که مایعی بیرنگ و لزج است و هنگام لذت جنسی در لوله پیشابراه مرد ترشح می شود. (در کتب احکام به آن مذی می گویند) بدین لحاظ آمیزش دهانی بدون انزال هم می تواند برای فرد مفعول خطرناک باشد. در هر حال کارهای زیر را می توان برای کاهس احتمال سرایت اچ آی وی در این نوع از آمیزش دهانی انجام داد:
-استفاده از کاندوم ( ترجیحا طعم دار)
-پرهیز از انزال داخل دهان
-پرهیز از خشونت، فشار زیاد و اجبار در آمیزش جنسی
-پرهیز از گاز زدن آلت مرد
- پرهیز از آمیزش دهانی در کسانی که ارتوز و پروتز دهانی دارند
-پرهیز از آمیزش دهانی در مواقع عفونت لثه یا زخم های دهانی یا روی آلت مرد
حالت دوم: کسی با دهان یا زبان خود ناحیه تناسلی یک زن را تحریک کند:
 اچ آی وی در مایعات ترشح شده از واژن در زن که نقش نرم کنندگی دارند وجود دارد بنابراین اگر کسی ناحیه تناسلی یک زن مبتلا را لیس بزند یا بمکد در معرض ویروس قرار می گیرد هرچند احتمالش کمتر از حالت قبل است مگر آن که در زمان خونروی ماهانه این کار را بکند. همچنین زنی که این عمل رویش انجام می شود احتمال آن  که از دهان طرف مقابل 
 در هر حال کارهای زیر را می توان برای کاهس احتمال سرایت اچ آی وی در این نوع از آمیزش دهانی انجام داد:
-استفاده از پرده محافظ (دنتال دم)
- پرهیز از آمیزش دهانی در هنگام خونروی ماهانه
-پرهیز از گاز زدن ناحیه تناسلی
-پرهیز از آمیزش دهانی در مواقع عفونت لثه یا زخم های دهانی یا روی ناحیه تناسلی زن
  • چه بیماری های جنسی از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل می شود؟
آمیزش دهانی میتواند موجب انتقال بسیاری از بیماریهای آمیزشی چه از نوع ویروسی و چه باکتریایی بشود. بیماریهایی مانند تبخال، زگیل تناسلی، سوزاک، سیفیلیس، اچ آی وی و ایدز مهمترین آنها هستند. گلودرد سوزاکی، سیفیلیس دهانی و زگیل روی تارهای صوتی از تظاهرات این نوع سرایت است.

2- رابطه جنسی مقعدی

  • میزان خطر انتقال اچ‌آی‌وی در رابطه مقعدی و دلایل میزان خطر بالای انتقال
در آمیزش مقعدی به دلایل زیر خطر سرایت اچ‌آی‌وی حدود 10 برابر آمیزش واژینال است:
- مخاط مقعد نازک و شکننده هستند چون برای آمیزش آفریده نشده اند بلکه برای جذب آب و هدایت مدفوع به بیرون آفریده شده اند.
- ترشحات مخاطی آن گونه که در واژن وجود دارد و مخاط را لغزنده می کند در مقعد وجود ندارد بنابراین هنگام آمیزش اصطکاک بیشتری ایجاد می شود که به مخاط صدمه می زند.
- رگهای خونی ظریفی در مخاط مقعد هست که با فشار آلت به راحتی پاره می شوند و خونریزی های کوچک یا بزرگی ایجاد میشود و هر جا خون باشد اچ آی وی هم بیشتر هست.
- مایع منی در آمیزش مقعدی با سطح مخاطی گسترده تری تماس پیدا می کند و امکان نفوذ اچ‌آی‌وی بیشتر می شود.
  • مواردی که می تواند میزان خطر را کاهش دهد
هرچند به دلایل دیگر از جمله امکان پارگی اسفنکترهای داخلی و خارجی مقعد که منجر به بی اختیاری گاز و مدفوع در فرد مفعول می شوند، یا امکان ایجاد فیستول های مختلف و عفونتها انجام آمیزش مقعدی در کل کار بهداشتی محسوب نمی شود اما کارهای زیر را می توان برای کاهش خطر سرایت بیماریهای آمیزشی در آمیزش مقعدی انجام داد:
-استفاده از کاندوم
-استفاده از ژل های لغزان کننده
پرهیز از انزال داخل مقعد
-پرهیز از خشونت، فشار زیاد و اجبار در آمیزش جنسی

3- آمیزش واژینال

امکان سرایت اچ‌آی‌وی از زن به مرد در هر بار آمیزش واژینال حدود 3 در ده هزار و از مرد به زن 11 در ده هزار بنابراین  با این که احتمال سرایت در یک رابطه جنسی خیلی کم است اما صفر نیست!! و حتی مردانی وجود دارند که تنها با یک نزدیکی با زن اچ‌آی‌وی مثبت مبتلا شده‌اند یا زنانی که با یک بار آمیزش با مردان اچ‌آی‌وی مثبت دچار شده‌اند.
در موقعیتهای زیر هم خطر سرایت بیشتر می شود:
- آمیزش در دوره خونروی (قاعدگی)
- آمیزش با زور و اجبار (از جمله در تجاوزها)
- آمیزش هنگامی که مخاط واژن خشک باشد
- آمیزش با وجود بیماریهای آمیزشی دیگر (مانند سوزاک، سیفیلیس و تبخال)
- تعدد شرکای جنسی (یعنی با چند آدم آمیزش داشته باشد)
 کارهای زیر را می توان برای کاهش خطر سرایت بیماریهای آمیزشی در آمیزش واژینال انجام داد:
-استفاده از کاندوم
-استفاده از ژل های لغزان کننده
پرهیز از انزال داخل واژن
-پرهیز از خشونت، فشار زیاد و اجبار در آمیزش جنسی
- وفاداری دوجانبه هر شریک جنسی